Piotr Jan Olivi, fr. Pierre Jean Olivi, Pierre Déjean, także Pietro Giovanni OliviNatale Benazzi: 1001 faktów z historii Kościoła. Kraków: Wydawnictwo Salwator, 2010, s. 385. (ur. 1248 w Sérignan, zm. 14 marca 1298 w Narbonie) – francuski scholastyk, teolog i filozof franciszkański.
Chociaż umarł, będąc oficjalnie prawowiernym członkiem Kościoła katolickiego, za życia był figurą kontrowersyjną w historii ruchu franciszkańskiego, zapoczątkowanego przez św. Franciszka z Asyżu. Gdy po śmierci założyciela zakonu franciszkańskiego w 1226, wspólnota zaczęła uzyskiwać w kurii rzymskiej nowe przywileje, które miały być pomocne w prowadzonych przez braci mniejszych duszpasterstwie i pracy misyjnej. Przywileje wywołały opozycję tzw. spirytuałów w łonie zakonu. Piotr Olivi był jednym z tych, którzy zanegowali wartość dyspens papieskich oraz prawne usankcjonowanie złagodzonego rozumienia zakonnego ślubu ubóstwa. Poparcie dla idei ekstremalnego zachowywania ubóstwa, jakiego udzielał Jan Olivi, odegrało znaczącą rolę w formowaniu się grup w ruchu franciszkańskich, które w historiografii nazywane są fraticelli (wł. braciszkowie).