Generał zakonu Mateusz z Acquasparty mianował go lektorem teologii w konwencie św. Krzyża we Florencji, zaś jego następca Francuz Rajmund Godefroy lektorem w Montpellier. Kolejna samoobrona Oliviego miała miejsce podczas kapituły generalnej w Paryżu w 1292. Ostatnie lata swego życia scholastyk spędził w klasztorze w Narbonie, otoczony gronem życzliwych mu braci. Zmarł 14 marca 1298.
Poglądy
Metafizyka Piotr Olivi występował przeciwko realistycznemu rozumieniu Arystotelesowskich kategorii. Twierdził, że nie można wniknąć w ontologiczną strukturę świata wychodząc od podziałów konceptualnych, a nasze postrzeganie nie jest ograniczone do 10 kategorii. Olivi uznawał, że realnie istnieją jedynie substancje i własności, a pozostałe kategorie to sposoby ich ujmowania. Nie oznacza to jednak, że jego stanowisko można by określić mianem nominalizmu. Często stwierdza bowiem, że w wielu kontekstach nasze ujmowanie świata jest oparte na jego budowie. Aby pogodzić ten pogląd z krytyką kategorii, odwołuje się do nie do końca jasnego konceptu rationes reales (co może być tłumaczone jako „realne aspekty” bądź „modi częściowej zrozumiałości”). Definiując go, zauważa, że ludzka myśl może ujmować rzeczywistość od różnych stron: uwypukla wówczas jedne aspekty danej rzeczy, a pomija inne.