Był posłem na Sejm Rzeczypospolitej w Warszawie (tzw. 8-tygodniowy) w 1786 roku jako reprezentant Wołynia i właścicielem licznych majętności tamże, m.in.: Warkowicze, Miropol i Stepuchowszczyna, RadziwiłłówF. Sulimierski /red./ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (tom IX - opracowany przez Bronisława Chlebowskiego) Warszawa 1888, s. 476., Kopytkowo oraz Tajkury (skonfiskowane po insurekcji kościuszkowskiej i nadane rosyjskiemu generałowi FersenowiR. Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo wołyńskie, Tom 5, s. 170.). W 1790 roku został kawalerem orderu św. StanisławaWojciech Wincenty Wielądek Heraldyka czyli Opisanie Familii y Krwi Związku Szlachty Polskiey Y W.X. Litt. z Ich Herbami, Warszawa 1796.
Od około 1787 roku żonaty z Ludwiką Hemling, córką Sebastiana Hemlinga i Karoliny Kreytzmer, z którą doczekał się trzech synów i córki, Heleny Turno, wydanej za mąż w 1815 roku za generała Henryka Dembińskiego (1791–1864). Z synów Stefana i Ludwiki Turnów: Krzysztof Turno - oficer napoleoński, zginął 10 lutego 1809 pod Saragossą jako adiutant gen.