ωψ ōps, ωπος ōpos „twarz, wygląd”. persicus: „perski”, od Persia „Persja/Iran”.
Zasięg występowania Trójpłatnik perski występuje w wąskim pasie wzdłuż zachodniego i południowego wybrzeża Jemenu, południowo-zachodniego i północno-wschodniego Omanu, wschodnich Zjednoczonych Emiratów Arabskich, południowego Iranu i południowego Pakistanu.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 56–72 mm, długość ogona 27–38 mm, długość ucha 13,6–17,4 mm, długość tylnej stopy 8–11 mm, długość przedramienia 48–58 mm; masa ciała 6–18 g.
Ekologia Tryb życia Występuje na suchych równinach i półpustyniach. Nietoperz ten, podobnie jak trzy pozostałe gatunki tego rodzaju trójpłatnik perski, różni się od pozostałych przedstawicieli swojej rodziny kształtem narośli skórnych otaczających jego nos. W ciągu dnia śpi w podziemnych szczelinach i chodnikach. Na poszukiwanie pożywienia udaje się zanim zapadną zupełne ciemności. Wówczas szybko i dość nisko lata nad ziemią. Jego właściwe tereny łowieckie znajdują się jednak wysoko w koronach drzew, wśród których łowi drobne owady.
Rozmnażanie Trójpłatnik perski rozmnaża się od grudnia do maja, a rodzenie młodych uzależnione jest od pory deszczowej. Rodzi się zawsze 1 młode. Matka pozostawia je w miejscu nocowania, gdy sama udaje się na polowanie.
Przypisy
Nazwy zwyczajowe za:
Kategoria:Rogonosowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1871 roku