Zorganizował zespół badawczy metrologii czasu, koncentrujący się na nowych metodach i urządzeniach do pomiaru odcinka czasu z pikosekundową precyzją. Zaproponował nowy, dwustopniowy ekspander czasu (1982), który umożliwił opracowanie w zespole miernika czasu o rozdzielczości 1 ps, co w czasie publikacji (1985, 1987) było najlepszym wynikiem na świecie. Wynalazł nowatorską metodę wielokrotnej interpolacji czasu, która została pomyślnie zweryfikowana praktycznie. Wraz z zespołem opracowywał unikalne konstrukcje urządzeń pomiarowych dla jednostek badawczych i przemysłu, m.in. precyzyjny licznik czasu do dalmierza satelitarnego w CBK PAN (Obserwatorium Astrogeodynamiczne w Borówcu k/Poznania). Napisał nową monografię "Podstawy elektroniki cyfrowej" (WKiŁ, 1991). Książka ta była następnie publikowana w kolejnych czterech, zmienionych wydaniach (1993, 1997, 2002, 2007).