Most św. Jana na Białej Lądeckiej w Lądku-Zdroju () – kamienny dwuprzęsłowy most położony w centrum Lądka-Zdroju przy ulicy Krótkiej nad rzeką Białą Lądecką. W średniowieczu obok mostu stał dom celnika. Nazwa mostu wiązana jest z figurą św. Jana Nepomucena znajdującą się na moście. Dla ruchu kołowego most zamknięto na początku XXI w.
Historia i architektura Kamienny dwuprzęsłowy most na Białej Lądeckiej w pobliżu centrum Lądka-Zdroju, przy ulicy Krótkiej, został zbudowany w 1565 r. z kamienia łamanego. Według niektórych źródeł zaprawą do budowy mostu było spoiwo wapienne z dodatkiem kurzych białek, dzięki czemu budowla miała być niezwykle trwała i solidna. Już w 1598 r. znacznie go zniszczyła powódź. W ciągu kolejnych stuleci był wielokrotnie modernizowany w latach: 1752, 1783 i 1822. W 1709 r. staraniem mieszkańców miasta umieszczono na nim figurę św. Jana Nepomucena, orędownika podczas powodzi, patrona mostów. Most opierał się dotychczasowym powodziom (do 2024 r.), jakie nawiedziły Lądek-Zdrój, zarówno wcześniejszym, jak i dwóm, które miały miejsce w XX w., w 1938 r. i powodzi tysiąclecia w 1997 r. Legenda głosiła, że od wielkiej wody chroni go figura patrona, św. Jana Nepomucena, zdobiąca most.