Adam Dezydery Saryusz Łącki herbu Jelita (ur. w 1720 – zm. 29 lipca 1784 w Warszawie) – generał lejtnant wojsk koronnych w 1777, kasztelan sandomierski 1774–1784, kasztelan czechowski 1768–1774, konsyliarz Rady Nieustającej 1776–1780, cześnik opoczyński 1754–1757, podstoli opoczyński 1757–1764, stolnik opoczyński 1764–1765, chorąży opoczyński 1765–1768Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 195., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 rokuНосов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 663.. Poseł na Sejm 1767 roku i konsyliarz konfederacjiWiadomości Warszawskie. 29 sierpnia 1767, nr 69, [b.n.s] z województwa sandomierskiegoНосов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг., Moskwa 2004, s. 663.. Gorliwy stronnik Stanisława Augusta Poniatowskiego, walczył przeciwko konfederatom barskim, w 1772 roku delegowany do układów z zaborcami.