Do chwili rozpoczęcia walk zdołano utworzyć 1 baterię.
Po przejściu linii frontu pod Rarańczą w nocy z 15 na 16 lutego 1918 części Polskiego Korpusu Posiłkowego, pułk został rozbrojony przez wojska austriackie, a żołnierze internowani.
Do zakończenia wojny dotrwała jedynie siedmiodziałowa bateria mieszana w ramach Polskiej Siły Zbrojnej złożona z zaprzysiężonych Królewiaków.
Żołnierze baterii, po odzyskaniu niepodległości, weszli w skład 2 pułku artylerii polowej.
Struktura organizacyjna wiosną 1916 thumb|8 cm armata polowa wzór 1905 thumb|Nieznany oficer (z prawej strony) i bombardier Jan Wiatr z 1 Pułku Artylerii Legionów Polskich, odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. Dowództwo dowódca pułku – mjr Ottokar Brzoza-Brzezina dowódca grupy artylerii – kpt. Władysław Jaxa-Rożen Oddział sztabowy I Dywizjon Polowy dowódca dywizjonu – kpt. Marceli Śniadowski 1 bateria – por. Jan Maciej Bold 2 bateria – por. Włodzimierz Łapicki II Dywizjon Polowy dowódca dywizjonu – kpt. Edmund Knoll-Kownacki 3 bateria – por. Aleksander Hertel 4 bateria – por. Antoni Durski-Trzaska Dywizjon Haubic dowódca dywizjonu – kpt. Przemysław Barthel de Weydenthal 1 bateria haubic – por. Kazimierz Schally 2 bateria haubic – por.