Profesjonalizm artysty uwidocznił się w rzetelności, z jaką przeprowadzał prace restauratorskie, oraz w unikaniu dokonywania własnych uzupełnień w ubytkach malarskich. Dzięki zaangażowaniu artysty udało się odsłonić, a następnie uratować od zniszczenia wiele cennych fresków, dokumentujących artystyczne osiągnięcia średniowiecznej Danii. Zaangażowanie artysty w ratowanie średniowiecznych fresków nie spotkało się ze zrozumieniem kręgów kościelnych, które wręcz utrudniały mu pracę. Protestanccy biskupi, a pod ich wpływem również i szeregowy kler, nie życzyli sobie odsłaniania „katolickich”, przedreformacyjnych malowideł. W uznaniu zasług na polu ratowania zabytków przeszłości Jacob Kornerup został w 1871 mianowany profesorem, a w 1877 został kawalerem Orderu Danebroga.

Kornerup jako historyk Poza pracą artysty i konserwatora Kornerup zajmował się, jako członek Królewskiego Nordyckiego Towarzystwa Starożytności (Det Kongelige Nordiske Oldskriftsselskab), wygłaszaniem odczytów na tematy archeologiczne oraz publicystyką historyczną. Ogłosił drukiem wiele artykułów na temat historii swego rodzinnego miasta oraz wykopalisk archeologicznych tam prowadzonych. Był autorem kilku publikacji historycznych, m.in. książki o kościele w Gumløse (szw.