W każdym przypadku, wszelkie kwoty podlegają normalnemu opodatkowaniu, jako zwyczajny przychód. Niektórzy pracodawcy mogą nie zezwalać na jeden, kilka lub wszystkie z powyższych przyczyn, utrudniających wycofywanie wpłat. Ktoś, kto chciałby wycofać się z takiego planu 401(k), musiałby zrezygnować z pracy u danego pracodawcy.

Aby utrzymać ulgi podatkowe dla przychodów gromadzonych w 401(k), prawo przewiduje ograniczenia, że o ile są wyjątki, pieniądze muszą być przechowywane w 401(k) lub równoważnym planie odraczającym od podatku, do czasu aż pracownik osiągnie wiek 59½. Wkłady, lub ich część, wycofywane przed osiągnięciem wieku 59½ lat, zazwyczaj obciążane są karnym, 10% podatkiem, chyba że podlegają wyjątkom.

Kara ta jest ponad podatkiem od „zwykłych dochodów”, które należy płacić po wycofaniu wkładu.