Wymowa utworu thumb|200px|Georges Jeanniot, 1901 Le Calvaire to debiut Mirbeau pod jego własnym nazwiskiem. W dużej mierze jest to utwór autobiograficzny, opisujący nieszczęśliwą miłość pisarza do Judith Vimmer. Rozdział drugi, również oparty na osobistych doświadczeniach Mirbeau z czasów wojny francusko-pruskiej, wywołał gwałtowne reakcje wśród francuskich nacjonalistów, którzy widzieli w nim zamach na wielkość armii francuskiej. W rzeczywistości jest to dojmujący i niezwykle prawdziwy opis wojennego koszmaru, widzianego z perspektywy pojedynczego żołnierza uwikłanego w absurd bezlitosnej machiny wojennej. Z kolei wizja miłości, przesiąknięta pesymizmem i niewiarą w możliwość porozumienia między kobietą i mężczyzną, opiera się nie tylko na osobistych przeżyciach autora, ale również na bardzo nośnej w tamtym okresie filozofii Arthura Schopenhauera i na mizoginizmie powszechnym we Francji drugiej połowy XIX wieku.
Książka nie doczekała się jeszcze polskiego tłumaczenia.