Przybycie na Mazury i śmierć Po zakończeniu wojny uczestniczył w Poznaniu w organizacji grup terenowych, mających na celu organizację polskiej administracji leśnej na odzyskanych ziemiach zachodnich. Dnia 7 maja 1945 roku przybył na Warmię i Mazury, do Olsztyna, wraz z grupą poznańskich leśników, która miała zorganizować gospodarkę leśną na terenie byłych Prus Wschodnich.
Jako jeden z pierwszych polskich leśniczych (duża grupa oczekiwała w Olsztynie na uspokojenie sytuacji) objął nadleśnictwo Kurwien (Karwica). Chciał je zorganizować tak, aby stało się ośrodkiem i warsztatem badań naukowych w zakresie szeroko pojętej problematyki leśnej.
19 lipca 1945 roku, wraz z gajowym Ludwikiem Uszką, inż. Marian Maskuliński został skrycie zamordowany przez nieznanych dotąd sprawców (najprawdopodobniej bandę szabrowników) na terenie leśnictwa Ruczaj, kilkadziesiąt metrów od leśniczówki Ruczaj.
Mimo usilnych poszukiwań ciała leśników odnalazła dopiero przypadkowo w 1947 roku młodzież szkolna zbierająca grzyby. Na życzenie żon zmarłych ciała ich pochowano uroczyście na miejscu kaźni.