Monstrancja z kościoła Bożego Ciała w Poznaniu – dzieło gotyckiego złotnictwa wykonane około 1400 roku na terenie Prus Zakonnych. Według tradycji, monstrancja została zdobyta przez wojska Władysława II Jagiełły podczas wielkiej wojny w latach 1409–1411, a następnie ofiarowana przez króla do karmelitańskiego kościoła Bożego Ciała w Poznaniu w ramach rozwijającego się tu kultu Bożego Ciała.
Dzieje Monstrancja z kościoła Bożego Ciała należy do najstarszych zachowanych liturgicznych artefaktów tego typu na ziemiach polskich. Kilkakrotnie uzupełniana i przekształcana, co poświadcza miedzioryt w Sacratissimi Corporis Christi historia et miracula pióra Tomasza Tretera, napisanym w 1609 roku. Rycina ta przedstawia gotycką monstrancję przed barokowymi przekształceniami. Wcześniej, w XVI wieku na zwieńczeniu monstrancji umieszczono niewielki krucyfiks.
W połowie XVIII wieku monstrancja została częściowo zbarokizowana. W latach 1897–1898, z inicjatywy arcybiskupa Floriana Stablewskiego, była poddana w Münster konserwacji i regotycyzacji przeprowadzonej przez Josepha Franza Osthuesa. Obecnie prezentowana jest w Muzeum Archidiecezjalnym na Ostrowie Tumskim, jako depozyt kościoła Bożego Ciała.