Na potrzeby powstania ofiarował dwa konie z zaprzęgiem do armat.
W 1782 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. W 1792 roku odznaczony Orderem Orła Białego.
W 1774 roku poślubił Urszulę z Wielopolskich (ok. 1745–1803). W małżeństwie tym miał trzech synów: Wincentego (ur. 1778), ochrzczonego jako Barnaba Wincenty Józef Ignacy, Józefa Karola i Franciszka (1783–1855).
Pochowany obok żony w klasztorze bernardynów w Alwernii.
W literaturze często mylony z wojewodzicem inflanckim Aleksandrem Józefem Szembekiem (1749–1803).
Bibliografia Michał Dziewulski, Szembek Aleksander (ok. 1739–1806), w: Polski Słownik Biograficzny, tom XLVIII/1 zeszyt 196, Warszawa–Kraków 2012, s. 29–32. Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku, opr. Edward Opaliński, Hanka Żerek-Kleszcz, Kórnik 1993. Władysław Konopczyński, Konfederacja barska, t. I, Warszawa 1991.
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie władz sądowniczych powstania kościuszkowskiego Kategoria:Deputaci świeccy Trybunału Głównego Koronnego (województwo krakowskie) Kategoria:Generałowie adiutanci królewscy Kategoria:Konsyliarze konfederacji barskiej Kategoria:Łowczowie