Aby ukryć proceder, rodzinom zmarłych wysyłano między innymi fałszywe akta zgonu lub podawano błędne daty pogrzebów. Oprócz ludzi umysłowo chorych, niepełnosprawnych mordowano także jeńców wojennych (m.in.A. Chmielewski, Koniec niemieckiego Międzyrzecza - wspomnienia ostatniego autochtona, [w:] Ziemia Międzyrzecka w przeszłości, pod. red. B. Mykietów, M. Tureczek, Międzyrzecz 2010, s. 88. polskich), robotników przemysłowych oraz przeciwników politycznych. Obok systematycznego eliminowania ludzi przez personel szpitala, przyczyną zgonów była także wyczerpująca praca i głód. Proces eksterminacji prowadzony był do 28 stycznia 1945, czyli zaledwie dwa dni przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Międzyrzecza.
Narodowości ofiar W szpitalu mordowano przede wszystkim Niemców, jednak wśród ofiar byli również Polacy, Rosjanie, Francuzi, Czesi, Włosi, Holendrzy, Belgowie, Ukraińcy i Litwini. Udokumentowano przypadek jednego Hindusa z oddziału Freies Indien, szkolącego się w Kęszycy Leśnej.
Liczba ofiar Rok Liczba ofiar 1942 700 1943 2240 1944 3811 1945 190 Razem 6991