Musique funebre, czyli Muzyka żałobna – utwór Witolda Lutosławskiego na orkiestrę smyczkową podzieloną na 10 głosów (I, II, III, IV skrzypce, I, II altówki, I, II wiolonczele, I, II kontrabasy). Dedykacja: "à la memoire de Béla Bartók". Utwór trwa około 14 minut.
Powstanie utworu Inspiratorem powstania „Muzyki żałobnej” był polski dyrygent, Jan Krenz, który w 1954 poprosił Lutosławskiego o skomponowanie utworu symfonicznego na 10. rocznicę śmierci węgierskiego kompozytora Beli Bartóka, która wypadała w 1955.
Lutosławski przypuszczał początkowo, że napisanie tego utworu zajmie mu kilka miesięcy, jednak „trudności warsztatowe” sprawiły, że praca przedłużyła się. Utwór ukończony został na początku 1958 i wykonany został po raz pierwszy w Katowicach 26 marca 1958 przez WOSPR pod dyrekcją Jana Krenza.
Struktura utworu „Muzyka żałobna” wykorzystuje wszystkie dwanaście stopni skali temperowanej i niezależna jest od tradycji tonalnej.