Następnie połączył się z oddziałem „machnowskim” Browy, który objął funkcję szefa sztabu w połączonym oddziale. Na jego czele stanął G. S. Masłakow. Na pocz. marca 1921 r. nowo sformowana Samodzielna Grupa Dońska G. S. Masłakowa ruszyła na Kaukaz Północny, ale w rejonie Stawropola została rozbita przez wojska bolszewickie. Około 2 tys. ocalałych kawalerzystów wycofało się na północny wschód w stepy kałmuckie. Większość z nich zdezerterowała po drodze. 13 marca we wsi Riemontnoje zebrało się ok. 400 „masłakowców”. Następnego dnia zajęli oni wieś Zawietnoje. 16 marca w wyniku walki z bolszewikami ponieśli duże straty, uchodząc w kierunku na Astrachań. 19 marca Włodzimierz Lenin polecił Lwu D. Trockiemu zniszczyć oddział G. S. Masłakowa. 23 marca wojska bolszewickie okrążyły „masłakowców” w rejonie wsi Roguli, leżącej na granicy Kraju Stawropolskiego i Kałmucji, rozbijając ich. Do niewoli dostało się ok. 200 ludzi. Resztki oddziału na pocz. kwietnia przedostały się w stepy kałmuckie na wschód od Elisty, gdzie dołączyli do nich kałmuccy powstańcy pod wodzą Horywania. Liczebność połączonego oddziału wyniosła ok. 200 konnych. Grigorij S. Masłakow zamierzał dołączyć do wojsk powstańczych w guberni tambowskiej Aleksandra S. Antonowa. Na pocz. maja oddział działał w rejonie wsi Remontnoje-Wałujewka.