Opowiadanie zostało odrzucone przez redaktora „Weird Tales” Farnswortha Wrighta, kiedy Derleth ukradkiem wysłał je do publikacji w 1933 roku. „Przeczytałem opowiadanie Lovecrafta... i muszę przyznać, że fascynuje mnie”, napisał do Derletha. „Jednak nie wiem, co mogę z nim uczynić. Trudno jest podzielić taką historię na dwie części, a do publikacji w jednym numerze jest za długa”Farnsworth Wright, list Augusta Derletha, 17 stycznia 1933; cytowany u Joshiego i Schultza, ss. 238-239..
Ostatecznie „Widmo” zostało wydane jako cieniutka książka przez Visionary Publishing Company Williama Crawforda w nakładzie 200 egzemplarzy; była to jedyna książka wydana za życia LovecraftaLin Carter, Lovecraft: A Look Behind the Cthulhu Mythos, s. 83. Po śmierci autora (oraz Wrighta) opowiadanie ukazało się w nieautoryzowanej skróconej wersji w styczniu 1942 roku w „Weird Tales”Price, s. 34..
Derleth nazwał Widmo mroczną, posępną historią, typową dla będącego w najlepszej formie LovecraftaCarter, s.