Mit Aino (fiń. Aino-taru) – tryptyk Gallen-Kalleli, pierwszy obraz z serii wielu inspirowanych fińskim eposem narodowym Kalevalą.
Historia Obraz przedstawia historię Aino, siostry Joukahainena.
Joukahainen wyzwał Väinämöinena – najstarszego syna bogini Ilmatar, wiekowego zaklinacza na pojedynek śpiewaczy. Jednak starszy i potężniejszy Väinämöinen pokonał go, zatapiając po sam czubek głowy w bagnie. Joukuhainen w zamian za ocalenie życia obiecał zwycięzcy swoją siostrę za żonę. Matce Aino i Joukahainena schlebiała wizja małżeństwa córki z Väinämöinenem, Aino jednak nie była chętna wychodzić za starca. Zdesperowana pobiegła nad brzeg jeziora, by popływać z pannami boginki wodnej Vellamo. Naga przysiadła na skale która nagle pogrążyła się w toni wodnej. Aino utonęła, lecz nie umarła. Väinämöinen wyłowił ją przy pomocy magicznej sieci, jednak Vellamo zdążyła zmienić dziewczynę w rybę. Kiedy Väinämöinen nie rozpoznał w rybie dawnej narzeczonej i zabierał się do patroszenia, Aino uciekła do wody, gdzie z powrotem przybrała ludzką postać.