Etymologia Mydaus: mydao ‘być wilgotnym lub mokrym’, od μυδος mydos ‘wilgotny’. javanensis: Jawa, Indonezja. lucifer: ‘niosący światło’, od lux, lucis ‘światło’; -fera ‘noszący’, od ferre ‘nosić’. ollula: łac. ollula ‘mały garnek’, od olla ‘garnek, słoik’; przyrostek zdrabniający -ulus-a-um.
Tryb życia Aktywność fetornika sundajskiego przypada na noc. W dzień ma on w zwyczaju ukrywać się w wykopywanych samodzielnie podziemnych norach lub używać nor innych zwierząt. Długość używanej przez fetornika nory wynosi 60 cm. Zwierzę wykazuje aktywność przez cały rok.
Nie migruje. Nie wiadomo, jak wielki teren zajmuje fetornik sundajski. Podejrzewa się, że może on żyć w parach, co jest dość nietypowe dla większości bardziej samotnych skunksowatych.
Fetornik sundajski nie należy do zwierząt, które można bezpiecznie brać na ręce. Zaniepokojony wpierw ujada i próbuje gryźć. Podnosi też ogon, odsłaniając okolicę odbytu, gdzie znajdują się gruczoły odbytowe wydzielające śmierdzący płyn. Ich wydzielina służy obronie zwierzęcia przed drapieżnikami. Miejscowa ludność zgłaszała, że może ona oślepić psa, a nawet doprowadzić go do asfiksji. Opowiadano o ludziach tracących świadomość na skutek kontaktu z wydzieliną fetornika sundajskiego.