Zagrożenia i ochrona thumb|left|W Kabupaten Subakumi IUCN uznaje fetornika sundajskiego za gatunek najmniejszej troski. Po raz pierwszy rozpoznano go w 1996, wtedy jeszcze jako gatunek niższego ryzyka / najniższej troski, klasyfikację powtórzono w 2008 z obecną już nazwą, i w 2015. IUCN uzasadnia to szerokim zasięgiem występowania. W przeszłości gatunek mógł zmniejszać liczebność, ale nie w ciągu ostatnich 14 lat przed rzeczoną oceną. Niegdyś występował na szerszych obszarach niż obecnie. Na początku XX wieku spotykano go na środkowym Kalimantanie. Zwierzę radzi sobie w siedliskach zmodyfikowanych ręką ludzką, jak w zdegradowanych lasach czy na plantacjach palmy olejowej, tak więc nie zagraża mu postępujące w Indonezji wylesianie. Niemniej w przeszłości polowano na niego, uznawano go bowiem za zwierzę jadalne. W efekcie mógł zniknąć z pewnych obszarów. Obecnie na Jawie wydzielinę gruczołów analnych stosuje się do wyrobu perfum, podobnie czynili w przeszłości władcy Jawy. Dalej na pewnych wiejskich terenach się go jada, wcześniej usuwając śmierdliwe gruczoły. Zeskrobaną skórę w wodzie stosuje się jako lek na gorączkę i reumatyzm. Miejscowa ludność uważa go za szkodnika plantacji, który na nich kopie, dlatego jest zabijany.