Pierwsza podróż do Paryża i zwiedzanie wystawy Jeana Paulhana, sprawiła, że Barceló poprzez prace takich artystów jak Paul Klee, Jean Fautrier, Wols i Jean Dubuffet, odkrył styl art brut, który pozostawił duży wpływ na jego wczesne prace. W 1975 roku, w wieku 18 lat Barceló porzucił studia w Barcelonie i powrócił na Majorkę, gdzie w 1976 został najmłodszym członkiem grupy konceptualno-awangardowej Taller Llunàtic, zrzeszającej młodych malarzy i poetów, którzy wyrażali swoje poglądy poprzez organizowanie różnorodnych akcji protestacyjnych. W 1977 roku realizuje swoją pierwszą wystawę w Barcelonie w Galerii Mec-Mec. Uczestnictwo w międzynarodowych imprezach artystycznych takich jak Biennale w São Paulo w 1981 roku, czy też VII Documenta w Kassel w 1982 roku, sprawiło, że prace Barceló obecne były na najbardziej prestiżowych, światowych wystawach, a sam artysta został ogłoszony największym objawieniem sztuki hiszpańskiej lat osiemdziesiątych. W latach 1982–1984 dużo podróżował. Zwiedził między innymi Austrię, Włochy, Grecję, Turcję, Nowy Jork i Portugalię. Miquel Barceló długi czas przebywał w Mali. Kraj Afrykański miał duży wpływ na twórczość artysty. W 1992 roku wziął potajemny ślub z Holenderką Cécile Franken. Kilka miesięcy później narodziło się pierwsze dziecko Barceló, córeczka Marcèlle.