thumb|Pomnik Łukasza Jaskólskiego na cmentarzu w Lądku thumb|Add caption here Łukasz Jan Kanty Jaskólski (ur. 14 lipca 1777 we wsi Dębe, zm. 23 września 1851 w Ratyniu) – polski żołnierz, uczestnik wojen napoleońskich, powstania listopadowego. Kawaler Legii Honorowej i Virtuti Militari.
Życiorys Łukasz Jan Kanty Jaskólski herbu Leszczyc, syn Tomasza i Antoniny z domu Kołuckiej urodził się 14 lipca 1777 roku we wsi Dębe w Wielkopolsce. W czasach Rzeczypospolitej szlacheckiej, przedstawiciele rodziny bywali senatorami, kasztelanami, posłami, wojewodami i walczyli w licznych wojnach. Wywodzili się z ówczesnego powiatu kaliskiego, ze wsi Jaskółka, od której wzięli nazwisko.
W 1806 roku gdy zwycięskie wojska napoleońskie wkroczyły do Wielkopolski, Łukasz Jaskólski służył w szeregach poznańskiej gwardii honorowej, witającej cesarza Napoleona na ziemi polskiej. Wielce ukontentowany przyjęciem cesarz, rozkazał generałowi Dąbrowskiemu awansować wszystkich gwardzistów na stopień podporucznika. Świeżo upieczony podporucznik Jaskólski trafił do utworzonego w Wielkopolsce 5 Pułku Strzelców Konnych, dowodzonego przez pułkownika Kazimierza Turno. W jego szeregach walczył w 1807 r. przeciw Prusakom i Rosjanom, a w 1809 roku przeciw Austriakom. 13 maja 1809 został awansowany do stopnia kapitana i objął dowództwo 3 szwadronu w swoim pułku.