Gospodarzami schroniska PTTK byli kolejno: Wiesław Szafrański, Jan Bieroński, Jerzy Sikora oraz Barbara i Andrzej Kamieńscy.
Od 1992 w obiekcie funkcjonował ośrodek campingowy i gastronomiczny. Zlikwidowano zużyte domki campingowe, a budynek wyremontowano. W 2002 budynek wydzierżawiała rodzina Kucharskich („Kedan” s.c.), która poddała go kolejnemu generalnemu remontowi, w trakcie którego całkowicie zmodernizowano wnętrza, odrestaurowano przeszkloną werandę, zbudowano ekologiczną oczyszczalnię ścieków i przeniesiono toalety do wnętrza budynku. Pod koniec 2012 rozpoczęła się kolejna modernizacja schroniska – do tej pory w części sal jadalnych posadzkę wyłożono kamieniem, podobną podłogę zaplanowano dla sali kominkowej oraz werandy, przebudowie ma ulec również kuchnia, a zewnętrzna elewacja zostanie w przeciągu dwóch najbliższych lat odrestaurowana.
Warunki pobytu Obiekt nie oferuje noclegów i podobnie jak w początkach działalności, pełni rolę restauracji (gospody). Sprzed schroniska roztacza się rozległa panorama Bielska-Białej i zachodniej części Beskidu Małego z grupą Magurki Wilkowickiej.
Przypisy