W 1684 Luksemburg został zdobyty przez Francuzów, którzy na podstawie projektów Sébastiena Vaubana przekształcili Luksemburg w nowoczesną twierdzę o złożonym systemie obronnym. W 1697 roku twierdzę przejęli Hiszpanie (w wyniku wojny Francji z Ligą Augsburską), a następnie Austriacy (w wyniku wojny o sukcesję hiszpańską), którzy także ją rozbudowali w XVIII wieku. Po abdykacji Napoleona w 1814, twierdza znalazła się pod wojskową kontrolą Prus (1815–1867).
Twierdza została zburzona na skutek postanowień traktatu londyńskiego z 1867 roku, rozwiązującego spór o Luksemburg pomiędzy Francją i Prusami.
Twierdza w XIX wieku Twierdza składała się z trzech obwodów obronnych, w skład których wchodziło około 40 dzieł obronnych. Pod twierdzą wykuto i wykopano 23 km kazamatów. Pierścień wewnętrzny składał się z 15 fortów, a zewnętrzny z 9 fortów o nazwach: Fort Olizy Fort Thüngen Fort Parkhohe Fort du Moulin Fort Rumigny Fort Neippberg Fort Wedell Fort Rheinsheim Fort Charles
Stan obecny Po 1991 roku częściowo zrekonstruowano Fort Thüngen, w którym