w Créon oraz zwyciężył (wspólnie z Giorgim Bagaturowem, Rainerem Buhmannem, Igorem Jefimowem i ) w Grisolii. W 2008 r. podzielił I m. (wspólnie z Józsefem Horváthem) w Feffernitz, w 2010 r. zwyciężył w Villach, natomiast w 2011 r. podzielił I m. w Lienzu (wspólnie z Viestursem Meijersem) oraz w Rennes (wspólnie z Wencisławem Inkiowem). Również w 2011 r. odniósł dwa znaczące sukcesy w rozgrywkach „seniorów” (zawodników powyżej 60. roku życia): w Courmayeur zdobył tytuł wicemistrza Europy, natomiast w Opatii – tytuł mistrza świata (za osiągnięcie to otrzymując tytuł arcymistrza21st World Senior Chess Championships Concluded.).
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 2000 r., z wynikiem 2510 punktów zajmował wówczas 31. miejsce wśród ukraińskich szachistówRating Progress Chart: Okhotnik, Vladimir..
Wspólnie z Bogdanem Laliciem napisał dwie książki: Carpathian Warrior book one. Secrets of a Master (2005) oraz Carpathian Warrior 2 (2008), obie o tematyce debiutowej (m.in. o obronach Philidora, Pirca i Robatscha).
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2010
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Ukraińscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Radzieccy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Szachiści Rapidu Feffernitz Kategoria:Szachiści Diósgyőri VTK