W związku z tym: każdy dokument osobisty jest dokonywaną przez autora interpretacją własnego życia, własnych doświadczeń oraz rzeczywistości społecznej, której był uczestnikiem; interpretacja zależy od momentu, którym dokument powstał, jego treść oddaje to, jak autor interpretuje siebie i cała opisaną rzeczywistość w danym momencie, a nie w przeszłości, nawet jeśli opisuje co myślał i czuł kiedyś; treść dokumentu oddaje zasób wiedzy podręcznej jego autora, wiedzy nagromadzonej w ciągu całego życia; dokument biograficzny zawiera taki sposób typizacji rzeczywistości, sformułowany na podstawie dotychczasowej historii życia; treść dokumentu zawiera cele i orientacje poszczególnych jednostek, ich hierarchię i systemy istotności.

Na podstawie większej liczby dokumentów biograficznych można dokonać triangulacji perspektyw, czyli poddać społecznej obiektywizacji indywidualne procesy nadawania znaczeń poszczególnym doświadczeniom i działaniom. Dokument biograficzny dany jest za pomocą systemu znaków i symboli, z których najważniejszy jest język. Ma on charakter indeksykalny (wskaźnikowy), określający, co z doświadczeń życiowych zostało zobiektywizowane, zachowane i zgromadzone oraz co zostało odrzucone i zapomniane.