Są to: metoda konstrukcyjna – polegająca na studiowaniu wielu dokumentów osobistych punktu widzenia określonego problemu; metoda egzemplifikacji - ilustrowanie i uzasadnianie przyjętych hipotez przykładami z dokumentów; metoda analizy treści – zastosowanie do analizy dokumentów osobistych tych technik, które stosuje się w analizie przekazów komunikacyjnych. metoda statystyczna; metoda typologiczna – ustalanie na podstawie dokumentów oraz w samych dokumentach biograficznych interesujących badacza kategorii.
Problemy metodologiczne – krytyka i obrona metody Metoda dokumentów osobistych spotykała się z krytyką ze strony różnych orientacji teoretycznych i metodologicznych. W początkowym okresie behawioryści podważali jej walor naukowy, zarzucając niesprawdzalność twierdzeń i niemożność intersubiektywnej kontroli wyników. Określali ją jako metodę bajkowo-empiryczną czy anegdotyczno-empiryczną. Marksiści z kolei kwestionowali jej założenia ontologiczne: ponieważ społeczeństwo ma charakter przede wszystkim obiektywny, więc wyciąganie szerszych wniosków z tego, co subiektywne, wtórne, jest nieuprawnione. Najczęściej jednak krytyka pochodziła od zwolenników paradygmatu pozytywistycznego.