Sam Giff nie chce się angażować w całą sprawę, nie zależy mu na pieniądzach, jest człowiekiem ceniącym spokój i któremu, pomimo wątpliwości co do legalności działań Beckdorffa, odpowiada panujące na wyspie "status quo". Kiedy jednak udziela pomocy rannemu agentowi brytyjskiego wywiadu (bowiem oni również poszukują zatopionego okrętu), ściganemu przez ludzi Beckdorffa, musi wejść w konflikt z nim. W finałowej rozgrywce Beckdorff wraz ze swoimi zbirami i skorumpowanym szefem policji spotykają się w lokalu Giffa. Były nazista wyjawia wtedy, że w rzeczywistości na zatopionym okręcie znajdowały się zagrabione przez hitlerowców w okupowanej Europie bezcenne dzieła sztuki. Żąda podania pozycji zatopionego okrętu. Gdy szef policji dowiaduje się o tym, nieoczekiwanie budzi się w nim sumienie, odmawia Beckdorffowi dalszej pomocy i zaczyna być prawdziwym stróżem prawa. Pozbawiony wsparcia i zagrożony aresztowaniem Beckdorff popełnia samobójstwo łykając cyjanek. Okazuje się, że jedyną która znała pozycję zatopionego okrętu, była papuga, z którą narzeczony Marii spędził ostatnie dni swojego życia i którą przed śmiercią nauczył kilku słów (długość i szerokość geograficzna).