Poparciem jego tezy miał być wystawiony dokument z 1176, w którym książę dymiński wymienił żonę i dzieci, w tym Adolfa oraz dokument z nadań księżnej Anastazji (1188). W literaturze przedmiotu pojawiły się również sugestie o pochodzeniu Adolfa ze związku pozamałżeńskiegoE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 136-137.. E. Rymar, genealog w Rodowodzie książąt pomorskich uznał Adolfa (Odolanusa) jako syna Kazimierza I.
Władza nad dzielnicą lutycką? Adolf (Odolanus), domniemany, dzielnicowy książę lutycki został wymieniony w dokumencie z 18 marca 1188 przy nadaniach Anastazji, wdowy po Bogusławie I, jako Odolanus de Livticia, filius KazimariE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 135. U E. Lubinusa znany jako Odolphus DomicellusJ.W. Szymański, Książęcy ród Gryfitów, s. 28.. Gerard Labuda opierając się na dokumencie źródłowym opowiedział się za tym, że młody książę, jako członek rodu panującego miał wydzieloną dzielnicę lutycką i sprawował nad nią samodzielne rządy. Miało to miejsce w okresie rządów Bogusława I, który mimo sprawowanej władzy nad przejętym Księstwem Dymińskim, po zmarłym bracie Kazimierzu I nie ograniczał władzy Adolfowi w jego dzielnicyE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 136..