Warto by dodać, że klasa wyższa, elita władzy i elita biznesu stanowią nie więcej niż 2–3% ludności, lecz są segmentami, które od innych kategorii dzieli dystans liczony w miliardach i setkach milionów dolarów. Kwoty te są wielokrotnością zasobów materialnych zaspokajających potrzeby przeciętnego obywatela i pozwalających mu cieszyć się przyzwoitą stopą życiową.

Kolejnym segmentem tego hierarchicznego podziału jest klasa średnia. Warunkiem przynależności do tej klasy jest aktywne uczestniczenie w strukturach rynkowych. Klasy średnie na tle innych segmentów struktury społecznej najłatwiej jest zidentyfikować przez zawód. Klasa średnia jest zbiorowością złożoną z tak różnych kategorii, że w rzeczywistości nie jest ona klasą społeczna. Osobliwością klasy średniej jest to, że nazywana jest klasą, mimo że obejmuje ludzi o różnym poziomie wykształcenia, niejednakowym standardzie materialnym, uzyskujących niejednakowe dochody, mających różne preferencje w zakresie konsumpcji. Przynależność do klasy średniej pozwala żywić przekonanie o własnej wyższości, ale zarazem wymaga nieustannego demonstrowania dowodów odniesionego sukcesu. Istnienie klasy średniej uśmierza frustracje i napięcia w sytuacji, gdy liczba chętnych zawsze przewyższa realne możliwości awansu społecznego.