starostą państwa wodzisławskiego i asesorem cieszyńskiego konsystorza ewangelickiego od 1754. W 1765 ukończył budowę nowego zamku w Orłowej, zmarł w 1778. Z jego potomków majątek rodzinny poszerzyli: zmarły w 1808 Ernest Christian Leberecht Bludowski, który w 1781 zakupił Żuków Górny, a w 1800 Simoradz; Magnus Joachim Leopold Bludowski, po ślubie na zamku Wiegstein k. Raciborza w 1789 z Karoliną baronową von Wittorf zakupił na Pruskim Śląsku Łaziska Średnie (później sprzedane). Z powyższymi rodzinnym majątkiem współgospodarzyła Ernestyna, której śmierć w 1819 roku była równoznaczne z wymarciem protestanckich stanów w Księstwie Cieszyńskim. Po nich majątek odziedziczył jeszcze syn Magnusa — Ernest Antoni (1790—1858), który w 1832 ożenił się we Francji z Marie Jeannette de Villandry i od tego czasu tam właśnie głównie przebywał. Ernest Antoni Bludowski począł kolejno pozbywać się swych dóbr w Cieszyńskiem: wpierw Simoradz, Orłową i Łazy w 1833 (w posiadaniu których znalazł się ród Mattencloit), najpóźniej Żuków Górny. Zmarł w 1855. Miał troje dzieci dzieci: córkę i dwóch synów, z których jeden — Hugon (1835—1911) był ostatnim męskim przedstawicielem rodu Bludowskich herbu Kozioł.