-ceps „-głowy”, od caput, capitis „głowa”. piperi: S.E. Piper, osoba, która odłowiła holotyp. sanluisi: San Luis Valley, Stany Zjednoczone. sonoriensis: Sonora, Meksyk.
Kopalne ślady występowania gatunku Rodzaj Perognathus pojawia się po raz pierwszy w miocenie. Ale najstarsze skamieniałe ślady gatunku P. flavus datowane są na późny plejstocen.
Kariotyp Garnitur chromosomowy tego zwierzęcia tworzy 25 par (2n=50) chromosomów (FN=86).
Budowa ciała Wzór zębowy I C P M 20 = 1 0 1 3 1 0 1 3 Szczuroskocznik jedwabisty ma niewielkie rozmiary i jest najmniejszym gatunkiem wśród gatunków rodziny karłomyszowatych. W stosunku do wielkości całego ciała zwierzę ma stosunkowo dużą głowę. Oczy ma małe. Uszy zaokrąglone i stosunkowo duże – pokryte włosami na obu powierzchniach. Futro jest miękkie i delikatne. W części grzbietowej jest wybarwione na kolor płowożółty, płowoochrowy lub płoworóżowy z drobnymi czarnymi włosami. Populacje zamieszkujące tereny o ciemnej glebie mogą mieć ciemniejsze wybarwienie futra. Na bokach widoczna jest jasnożółta linia, a część brzuszna jest wybarwiona na biało lub na żółtawobiało. Ogon krótki, dwukolorowy o cylindrycznej budowie, zwężający się ku końcowi. Jest pokryty spiralami drobnych łusek i krótkimi rzadkimi włosami, które jednak nie zasłaniają łusek.