Organizm przyswaja wystarczającą ilość wody ze spożywanych pokarmów stałych.
Siedlisko Szczuroskocznik jedwabisty zasiedla tereny półsuche i suche trawiaste obszary o zróżnicowanych glebach – od piaszczystych do skalistych, a także w zróżnicowanych formacjach roślinnych. Poszczególne podgatunki mogą funkcjonować w odmiennych typach siedlisk. Zamieszkujące północno-zachodnią część Meksyku P. f. sonoriensis zasiedlają tereny na przybrzeżnych równinach środkowo-zachodniej części stanu Sonora w pobliżu Guaymas. Szczuroskocznik jedwabisty woli użytkować otwarte przestrzenie porośnięte kępami traw niż tereny o ciągłym pokryciu trawą.
Siedlisko pojedynczego zwierzęcia zajmuje stosunkowo mały obszar – średnio 0,11–0,63 ha. Samce zajmują nieco większe tereny. Szacunkowa gęstość zajęcia danego siedliska waha się od 0,64 do 13,0 zwierząt na hektar. Średni zasięg ruchu wynosi 62,5 m. Zwierzęta nie zmieniają miejsc zamieszkania w ciągu życia – średnia odległość rozproszenia wynosi 202 m.