Oblężenie Barbastro, znane w historiografii także jako Wojna o Barbastro – jeden z epizodów hiszpańskiej rekonkwisty. W wyprawie, cieszącej się oficjalnym błogosławieństwem papieża Aleksandra II, wzięli udział rycerze z wielu krajów chrześcijańskiej Europy. Ekspedycja miała na celu wspomóc iberyjskich chrześcijan w ich walce z Maurami o miasto Barbastro, leżące w północno-wschodniej części współczesnej Hiszpanii. Walki z 1063 roku zakończyły się wprawdzie zdecydowaną klęską muzułmanów, ale już w 1065 roku udało im się odzyskać utraconą twierdzę. Z punktu widzenia strategicznego wyprawa nie zmieniła zbytnio układu sił na półwyspie Iberyjskim, ale wydarzenie to, zdaniem wielu historyków, jest interesujące jako zapowiadające krucjaty.
Wyprawa Papież Aleksander II nawoływał do wzięcia udziału w wojnie toczonej z muzułmanami na półwyspie Iberyjskim, głosząc iż pomoc, także militarna, współwyznawcom jest "chrześcijańskim obowiązkiem" europejskiego rycerstwaBishko Charles Julian, Fernando I and the Origins of the Leonese-Castilian Alliance With Cluny.. Nawoływania te spotkały się z silnym odzewem zwłaszcza we Francji, w Burgundii i Langwedocji. Entuzjastą wyprawy był Hugon z Cluny, opat słynnego opactwa w Cluny, który cieszył się dużym autorytetem wśród rycerstwa francuskiego i burgundzkiego.