Dławik gaszący (ang. arc suppression coilIEV ref 421-01-04.) – jednofazowa cewka indukcyjna z rdzeniem ferromagnetycznym najczęściej w wykonaniu olejowym, włączana pomiędzy punkt gwiazdowy transformatora energetycznego (lub transformatora uziemiającego) i ziemię w celu ograniczenia pojemnościowego prądu ziemnozwarciowego (czyli takiego jaki płynie w miejscu zwarcia przewodu z ziemią.) w sieci elektroenergetycznej o izolowanym punkcie neutralnym. Prąd zwarciowy ma charakter pojemnościowy i zamyka się przez pojemności doziemne faz zdrowych.
Dławik gaszący często określa się mianem cewki Petersena (ang. Petersen’s coil) od nazwiska jego wynalazcy W. Petersena. Natomiast nazwa dławik gaszący (dławik gasikowy) wynika z działania ułatwiającego gaszenie łuku prądu ziemnozwarciowego.
W wyglądzie zewnętrznym dławik gaszący wygląda, a nawet jest zbudowany podobnie jak transformator energetyczny. Jednofazowe uzwojenie dławika jest wykonane w postaci cewek (uzwojenie dzielone) osadzonych na rdzeniu i zanurzonych w oleju. Najczęściej realizuje się chłodzenie naturalne, a konstrukcje przystosowane są do pracy w warunkach napowietrznych rzadziej wnętrzowych.