dzięki wymianie silników na dwa generatory Diesla, co zapewniło im możliwość rozwijania prędkości do 15,75 węzła oraz usunięciu wyrzutni torpedowych.
Działalność operacyjna W 1942 roku, dowództwo U-Bootwaffe OKM wyznaczyło U-180 zadanie spotkania się w morzu z japońskim okrętem podwodnym I-29 typu B1, z którym miał dokonać wymiany towarów i ludzi. Jednym z nich był indyjski polityk Subhasa Bose, którego U-180 miał przekazać na pokład okrętu cesarskiego. Spotkanie przeprowadzono z sukcesem 27 kwietnia 1942 roku na Oceanie Indyjskim, pomyślnie też zakończyło się przekazywanie ładunków i ludzi. Spotkanie U-180 i I-29 na Oceanie Indyjskim było pierwszym spotkaniem niemieckich i japońskich jednostek podczas drugiej wojny światowej.
Aliancka inwazja w Normandii zagroziła niemieckim bazom okrętów podwodnych w północno-zachodniej Francji, co wymusiło ewakuację do Norwegii U-Bootów z baz w Lorient, Bordeaux i Breście. W sierpniu opuściły Francję także dwa krążowniki podwodne typu IX D1: U-180 i U-195 tego samego typu, a także podwodny stawiacz min U-219 typu XBClay Blair: Hitlera Wojna U-Bootów, s.648. Celami ich rejsów nie były jednak porty norweskie, lecz bazy w Penangu, Batawii i innych portach na Dalekim Wschodzie, gdzie płynęły z zaopatrzeniem.