łaski uzdrowienia za sprawą cudownego obrazka doznała Maria Kazimiera d’Arquien, żona króla Jana III Sobieskiego. Jako wotum wdzięczności wystawiła murowany kościół (1690-1699), a nieco później klasztor. Cudowny wizerunek został umieszczony w ołtarzu głównym nowej świątyni. Podczas wojny północnej w 1703 roku obrazek ponownie przebywał w Zamościu. Podczas II wojny światowej cudowny obrazek w zajętym przez Niemców kościele znalazł się w niebezpieczeństwie. W związku z tym w dniu 22 lipca 1943 roku trzej parafianie: Franciszek Zawół – naczelnik poczty, Bronisław Ruta – kościelny i Jan Woś, postanowili w sposób ryzykowny dla siebie wydostać z kościoła obrazek Matki Boskiej Krasnobrodzkiej. Pod pretekstem wzięcia odzieży księdza prałata Antoniego Wójcikowskiego weszli do kościoła. W zamian za to przekazali dorffuhrerowi SS wina mszalne, pieniądze i buty z cholewami. Wychodząc z kościoła Franciszek Zawół poprosił Niemca, aby pozwolił jeszcze wziąć taki mały obrazek. Rzecz na pozór mało wartościowa, nie wzbudzała podejrzenia. Niemiec wyraził zgodę. Głównie o to chodziło. Kościelny Ruta szybko wyjął z ołtarza cudowny obrazek i owinął w białą serwetą. Działo się to wszystko pod osłoną nocy.