Panna Jadwiga Biała – od powstania Szkoły w 1903 r. do wybuchu powstania – uczyła religii, a w latach 1903–1939 udzielała też lekcji śpiewu.
Stosunek do religii Obie Panny Jadwigi przywiązywały dużą wagę do wychowania na Wiejskiej w duchu katolickim, a jednocześnie w duchu głębokiej tolerancji dla wszystkich wierzeń i postaw politycznych. Zofia Landy – siostra Teresa z Lasek (absolwentka Szkoły z 1911 roku) – napisała na ten temat:
Siostra Teresa tak wyjaśniła, dlaczego ateiści i przedstawiciele różnych wyznań tak chętnie zapisywali swoje dzieci do wybitnie katolickiej szkoły Kowalczykówny i Jawurkówny:
Napisała też:
II wojna światowa thumb|120px|left|ul. Piękna (wówczas Piusa XI) 22 sierpnia 1944 W okresie okupacji niemieckiej 1939–1945 Panny Jadwigi kontynuowały pracę pedagogiczną w zakresie szkoły powszechnej w różnych lokalach, przekazanych szkole przez okupanta, a częściowo na kursach tajnych – w prywatnych mieszkaniach (zakazany przez okupanta zakres I i II klasy gimnazjalnej i liceum). W czasie powstania warszawskiego Jadwiga Jawurkówna przebywała, wraz z ciężko chorą Jadwigą Kowalczykówną i licznymi członkami jej rodziny, w mieszkaniu przy Al. Niepodległości 132 m. 41, należącym do siostrzeńca Kowalczykówny, Wiktora Ehrenfeuchta.