Sicherheitsdienst (służba bezpieczeństwa) donosiła, że film przerósł oczekiwania, a widownia szczególnie chwaliła go za jedność przekonań politycznych, artystyczne wyrażenia i grę aktorską. Doceniano również fakt, że taki film mógł powstać w okresie wojnyFox, Film Propaganda, s. 182.. Sam obraz był szczególnie popularny wśród młodej widowni.
Na świecie film oficjalnie pojawił się tylko w ośmiu niepodległych państwach (razem z Włochami), z których wszystkie były blisko związane z nazistowskimi Niemcami i Francją.
Nagrody i wyróżnienia Film zdobył nagrodę Mussolini Cup dla najlepszego zagranicznego filmu na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1941 r. Włoski minister kultury Alessandro Pavolini, chwalił go szczególnie za propagandową wartość i rolę Emila JanningsaFox, Film Propaganda, str. 183-184..
W Niemczech był to pierwszy obraz, któremu zostało nadane wyróżnienie „Film narodu” (Film der Nation) przyznawane przez biuro cenzury ministerstwa propagandy Rzeszy. Oprócz niego tylko trzy inne filmy otrzymały to wyróżnienie: Heimkehr (1941), The Great King (1942) i Die Entlassung (1942).