Był też sekretarzem Rady Organizacji Rewolucyjno-Demokratycznych przy Komisariacie Polskim w Moskwie. W listopadzie 1918 wstąpił do RKP(b), a w grudniu 1918 do KPRP. W 1919 został zastępcą sekretarza moskiewskiej grupy KPRP. Był głównym sekretarzem Komisariatu Polskiego przy Komisariacie Ludowym do Spraw Narodowości i naczelnikiem V Wydziału Komisji Likwidacyjnej do spraw ziemskich. Zorganizował Biuro Werbunkowe Zachodniej Dywizji Strzelców i został jego kierownikiem. Kierował ponadto Klubem Polskim im. B. Wesołowskiego w Moskwie.
W październiku i listopadzie 1919 brał udział w tajnych rokowaniach polsko-sowieckich w Mikaszewiczach jako kurier delegacji sowieckiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża. Prowadził propagandę komunistyczną w oddziałach WP, za co 5 grudnia 1919 został na krótko aresztowany przez polskie władze. Po podpisaniu polsko-sowieckiej umowy w sprawie wymiany zakładników został sekretarzem komisji do spraw wprowadzenia w życie tej umowy. Współpracował z rejonowym oddziałem sowieckiego Czerwonego Krzyża. W 1920 wybrano go do Biura Polskiego przy Komitecie Moskiewskim RKP(b) jako propagandystę i agitatora i w tym samym roku na kierownika Wydziału Ogólnego Komisariatu Polskiego. Od początku 1921 był przedstawicielem zarządu do spraw majątku i archiwów ewakuowanych z Polski.