W ramach owego programu założono zbudowanie rakiety nośnej (SLV – Small Launch Vehicle) i samolotu hiperdźwiękowego (HCV – Hypersonic Cruise Vehicle) wynoszonego na orbitę przez SLV, zdolnego do manewrowego lotu. Pojazd powinien charakteryzować się możliwością pokonania około 17 000 km w czasie 2 godzin z ładunkiem rzędu 5,5 tony. Jednym z etapów prac projektowych pojazdu HCV jest HTV-2 Falcon: szybujący, bezzałogowy aparat latający wynoszony na orbitę. Jego testy mają na celu sprawdzenie w praktyce technologii użytych w programie. Instytucją odpowiedzialną za budowę HTV-2 była DARPA.
HTV-2 Pierwszy start aparatu HTV-2 odbył się 22 kwietnia 2010 roku. Z Vandenberg Air Force Base wystartowała rakieta Minotaur IV Lite, na której pokładzie znajdował się HTV-2. Celem był atol Kwajalein na Pacyfiku. Według założeń HTV-2 po oddzieleniu się od nosiciela miał osiągnąć oddalony o 7700 km atol z prędkością chwilową rzędu 20 Ma. Jednakże po pomyślnym oddzieleniu się od rakiety nośnej autopilot pojazdu wydał błędną komendę o zakończeniu lotu, który trwał tylko 9 minut. Pomimo niepowodzenia zebrano wstępne dane dotyczące pracy systemów pokładowych aparatu. 11 sierpnia 2011 roku przeprowadzono kolejną próbę (odwołaną dzień wcześniej z powodu złych warunków atmosferycznych).