Przyznawano także tak zwane punkty bonusowe: po jednym za porażkę różnicą siedmiu lub mniej punktów oraz za zdobycie co najmniej czterech przyłożeń w jednym meczu.
W razie równej liczby punktów na zakończeniu rozgrywek, o klasyfikacji decydowały kolejno: liczba punktów meczowych zdobytych w bezpośrednich pojedynkach, stosunek „małych” punktów zdobytych do straconych w bezpośrednich pojedynkach, liczba przyłożeń zdobytych w bezpośrednich pojedynkach, liczba „małych” punktów zdobytych w bezpośrednich pojedynkach, stosunek „małych” punktów zdobytych do straconych we wszystkich meczach grupowych, liczba przyłożeń zdobytych we wszystkich meczach grupowych, liczba „małych” punktów zdobytych we wszystkich meczach grupowych.
Dywizja 1
Dywizja 1A Zwycięzcą całej edycji została reprezentacja Gruzji, która w 10 meczach poniosła tylko jedną porażkę ulegając na wyjeździe Hiszpanii. Do dywizji 1B po zaledwie jednym sezonie spadła Ukraina, która zdołała wygrać zaledwie jedno spotkanie z Portugalią. Zdobywca Pucharu Narodów Europy Spadek do Dywizji 1B
Drużyna Mecze Wygrane Remisy Przegrane Bilanspunktów Różnica Punktydodatkowe Punkty 1. 10 9 0 1 316:83 +233 6 42 2. 10 6 0 4 302:108 +194 8 32 3. 10 5 0 5 225:275 −50 6 26 4. 10 5 0 5 212:2478 −45 5 25 5. 10 4 0 6 215:230 −15 5 21 6.