W 1958 i 1973 odbyły się turnieje jubileuszowe z okazji dziesiątej i dwudziestej piątej rocznicy odzyskania przez Izrael niepodległości. Rozgrywki te odbywały się osobno dla każdej ligi, odpowiednio wyłoniono dwóch zwycięzców – z ligi Leumit (wtedy najwyższy poziom) i Alef (poziom niższy):
Rekordzistą pod względem triumfów jest Maccabi Tel Awiw, który zwyciężał 23 razy. Tradycyjnie finał i półfinały rozgrywane są na Stadionie Ramat Gan w Tel Awiwie.
Format Format rozgrywek był wiele razy zmieniany. W rozgrywkach uczestniczą 205 klubów występujących w Mistrzostwach Izraela. Obecnie wszystkie rywalizacje od rundy wstępnej do półfinału (oprócz ćwierćfinałów, które grane są systemem każdy z każdym - mecz i rewanż) rozgrywane w jednym meczu. Zwycięzca kwalifikuje się do dalszych gier, a pokonany odpada z rywalizacji. W wypadku kiedy w regulaminowym czasie gry padł remis zarządza się dogrywkę, a jeśli i ona nie przyniosła rozstrzygnięcia, to dyktowane są rzuty karne.