Wiatrak w Wijk bij Duurstede, właściwie Wiatrak w Wijk-bij-Duurstede (niderl. De molen van Wijk bij Duurstede) – obraz olejny namalowany w 1670 przez Jacoba Izaakszoona van Ruisdaela, holenderskiego malarza, pejzażystę. Prezentowany jest w Rijksmuseum w Amsterdamie.
Opis Obraz przedstawia rozległy widok na jezioro i wybrzeże u którego usytuowane jest miasto. Po rzece płyną dwie żaglówki i dwie łodzie, które są rozmieszczone w różnych planach. Na bliższej z żaglówek dostrzegalne są postaci tworzące załogę, obok żaglówki płynie łódź ratunkowa. Dalej płynie inna łódź, na której siedzi rybak. Zza brzegu wystaje trzecia żaglówka, o dwóch masztach, do której podąża czteroosobowa załoga. Brzeg umocniony jest palami, z których część jest połamana i powywracana. Scenerię krajobrazową tworzy bujna roślinność, zarówno na pierwszym planie przy brzegach rzeki, jak w dalszych planach. Po wydeptanej dzikiej drodze wędrują trzy kobiety w białych sukniach i żółtych chustach, z których jedna trzyma butlę na wodę. W oddali widoczna jest idąca para. Spośród małomiasteczkowej zabudowy wyróżnia się zamek z licznymi wieżyczkami, sąsiadująca z nim niewielka brama oraz tytułowy wiatrak otoczony bujną roślinnością. Zbudowany z kamienia czteroskrzydłowy wiatrak ma formę cylindryczną, posiada niewielkie okno, otwarte drzwi oraz wąskie prześwity.