Płyta Farallon – dawna oceaniczna płyta tektoniczna zachodniej półkuli Ziemi. Nazwa pochodzi od wysp Farallon na zachód od San Francisco.
Płyta Farallon powstała wskutek rozpadu superkontynentu Pangei w jurze. Zajmowała obszar między płytą pacyficzną a płytą północnoamerykańską i południowoamerykańską.
Płyta Farallon od początku ulegała subdukcji pod obie płyty amerykańskie. Pod płytę północnoamerykańską płyta Farallon wsuwała się prawdopodobnie pod bardzo ostrym kątem, skutkiem czego były rozległe fałdowania kontynentu północnoamerykańskiego, w szczególności wypiętrzenie południowej części Gór Skalistych. Przypuszcza się, że subdukcji uległa również strefa spreadingu tej płyty, czego skutkiem było rozciągnięcie skorupy ziemskiej nad nią i jej ścienienie, co zaowocowało powstaniem prowincji geologicznej Basin and Range na zachodzie dzisiejszych USA i Meksyku. Innym skutkiem tej subdukcji była akrecja łuków wysp i różnych odłamków skorupy kontynentalnej do zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej. Dziś te tzw. terrany egzotyczne tworzą sporą część tego kontynentu.