Został też kierownikiem Działu Fizykochemicznego w Instytucie Chemii Ogólnej, który później został przekształcony w Instytut Chemii Fizycznej PAN.
Z chwilą powołania do życia Polskiej Akademii Nauk został twórcą i kierownikiem zorganizowanego przez siebie Zakładu Fizykochemii Podstawowych Surowców Organicznych. Podjął dalsze badania naukowe. Napisał monografie: Metody oczyszczania i rozdzielania substancji (1950), Fizykochemia węgla kamiennego i procesów koksowania (1953) i Fizykochemia przerobu smoły węglowej (1955). Oprócz tego był autorem przemysłowych metod uzyskiwania niektórych związków ze smoły węglowej.
W 1960 roku przeszedł na emeryturę.
Został pochowany 4 maja 1968 na Cmentarzu Powązkowskim (Aleja Zasłużonych-1-70,71). W pogrzebie uczestniczyli m.in.: wiceministrowie oświaty i szkolnictwa wyższego Włodzimierz Michajłow i Roman Mistewicz, wiceminister przemysłu chemicznego Stanisław Miernik, wiceprezes PAN Kazimierz Kuratowski oraz przedstawiciele ośrodków akademickich z całego krajuPogrzeb prof. W. Świętosławskiego, „Trybuna Ludu”, nr 123, 5 maja 1968, s. 2..
Dorobek naukowy i nagrody Dorobek naukowy profesora to ponad 500 publikacji naukowych, 11 monografii i wiele patentów.