W 1994 powrócił do Brazylii, gdzie został zawodnikiem Vitórii Salvador. Z Vitórią zdobył mistrzostwo stanu Pernambuco – Campeonato Pernambucano w 1995. W barwach Vitórii Guto wystąpił ostatni raz w lidze brazylijskiej 27 listopada 1994 w wygranym 2-0 meczu z Cruzeiro EC. Ogółem w latach 1984–1992 w lidze brazylijskiej wystąpił w 42 meczach.
W latach 1995–1996 występował w Paranie. Z Paraną zdobył mistrzostwo stanu Paraná – Campeonato Paranaense w 1996. Karierę Guto zakończył w Rio Branco Andradas w 1996 roku.
Kariera reprezentacyjna Guto występował w olimpijskiej reprezentacji Brazylii. W 1983 roku uczestniczył w Igrzyskach Panamerykańskich w Caracas na których Brazylia zdobyła brązowy medal. Na turnieju Guto wystąpił we wszystkich trzech meczach reprezentacji Brazylii z Argentyną, Meksykiem i Urugwajem.
W tym samym roku Guto zdobył z reprezentacją U-20 Młodzieżowe Mistrzostwo Świata. Na turnieju w Meksyku Guto wystąpił w trzech meczach z ZSRR, Koreą Południową i w finale z Argentyną.
Śmierć Guto zmagał się problem alkoholowym.