organizatorzy protestu zażądali zrzeczenia się korony przez króla Konstantyna I oraz uwięzienia byłych premierów Dimitriosa Gunarisa i Nikolaosa Stratosa. Jako następne zbuntowały się jednostki stacjonujące na Chios i Mytilene, w tym oddziały, które brały udział w wojnie z Turcją. Na Mytilene ukonstytuował się Komitet Rewolucyjny, na czele którego stanął pułkownik Nikolaos Plastiras, gen. Stylianos Gonatas oraz kpt. Dimitrios Fokas. Komitet przygotował ulotki, które rozrzucono następnie z samolotu nad Atenami; zawarto w nich postulaty abdykacji króla, powołania rządu, jaki byłby w stanie ograniczyć efekty klęski w Anatolii oraz rozwiązania parlamentu. Wprowadzenie stanu wyjątkowego, ogłoszonego 26 września 1922 w Atenach, nie zmieniło sytuacji; zbuntowani wojskowi zyskali znaczne poparcie i dwa dni później weszli do stolicy, entuzjastycznie witani. Rząd złożył dymisję, zaś Konstantyn I zrzekł się (po raz drugi) korony na rzecz syna, Jerzego II.