Ignace de La Potterie SJ (ur. 24 czerwca 1914 w Waregem, zm. 11 września 2003 w Heverlee) – belgijski teolog, biblista, wieloletni profesor rzymskiego instytutu Biblicum, kapłan rzymskokatolicki, jezuita, autor wielu publikacji z zakresu: egzegezy i teologii Ewangelii, szczególnie pism i teologii Jana Ewangelisty; historii egzegezy chrześcijańskiej i zagadnień hermeneutycznych.

Życiorys W latach 1925–1932 uczył się w liceum klasycznym przy kolegium jezuickim w Gandawie, wstąpił do nowicjatu w tym samym mieście 23 września 1932. Odbył studia filozoficzne i teologiczne w fakultecie jezuickim w Leuven, święcenia otrzymał 24 sierpnia 1945.

W latach 1947–1950 studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie, 17 czerwca 1949 r. otrzymał stopnień Licencjata Nauk Biblijnych. 3 czerwca 1965 r. obronił w tej samej uczelni tezę doktorską: "Alêtheia". Janowa koncepcja prawdy i jej wcześniejsze przejawy w historii (“Alêtheia”. La notion johannique de vérité et ses antécédents historiques). Promotorem był Stanislas Lyonnet S.J.

W latach 1950–60 wykładał biblistykę w fakultecie jezuickim w Leuven, następnie od 1961 do emerytury w 1984 pracował w Rzymie w Biblicum (Papieski Instytut Biblijny). Wykładał aż do 1989 r.